Derviş yürüyordu. Yürüdüğünü söylemek, aslında çöle karşı bir iddiada bulunmaktı; çünkü çöl, insanın hareket ettiğini kabul eden bir zemin değildir. Kum, her adımı geri alır, her izi siler ve insanın geçtiğine dair herhangi bir tanıklığı reddeder. Buna rağmen derviş yürüyordu. Ayak tabanları yanmıyordu artık. Bir zaman sonra acı, ad değiştirmişti.