Samipaşazade Sezai, Türk Edebiyatının ilk gerçekçi romanlarından birisi olma özelliğiyle edebiyat tarihinde büyük önem taşıyan Sergüzeşt adlı romanın yazarıdır. Bu kitabı ile Türk edebiyatının ilk romancıları arasında kabul edilir. Kendisi iyi eğitim almış bir isimdir. Roman, öykü, oyun, sohbet ve anı türünde eserleri bulunur. Samipaşazade Sezai’nin 1891 yılında yayınladığı “Küçük

Şiirleri ile ön plana çıkan Ahmet Haşim, deneme, gezi ve fıkra türünde de eserler vermiş bir isimdir. Bir dönem Fecr-i Atî grubunda yer alır, bu grup dağıldıktan sonra ise kariyerine bireysel olarak devam eder. “Gurebahane-i Laklakan” eseri, Ahmet Haşim’in 1921-27 yılları arasında çeşitli konularda yazdığı 29 denemeden oluşur. Bu denemelerin

Sabahattin Ali’nin 1937 yılında yayınlanan “Ses” eseri, konu bağlamı birbirinden farklı 5 kısa öyküden oluşuyor. Eserlerde Ali’nin sisteme muhalifliği, olaylara kötümser bakış açısı hâkim. Toplumcu gerçekçi bir üslup kullanan Ali, eserleri ile halkı ve acılarını resmetmekteki ustalığını bu eserinde de gösteriyor. Eserde beni en çok etkileyen “Köpek” öyküsü oldu. Sınıf

Elif Genç’in ilk öykü kitabı “Düşünsene Hızır Bendim”, konuları birbirinden bağımsız 16 kısa öyküden oluşuyor. Öykülerde genelde bir müşkülü olan karakterlerin hayata tutunma çabası işleniyor. Zor durumlar anlatılırken bir kurtarıcı portresi veya muğlâk bir son çiziliyor. Kitaba adını veren öykü beni çok etkiledi ve şunları düşündürdü. Hızır Aleyhisselam ölümsüzdür derler.

Murat Murat’ın ikinci kitabı “Bir Zamanlar Dünyada” konu bağlamı birbirinden farklı dokuz öyküden oluşuyor. Öyküler öyle farklı kahramanlara, mekânlara ve zamanlara yayılmış ki öyküler arasında başınız dönüyor. Zombilerden Stephen Hawking’e, sıradan bir hayattan zaman yolculuğuna, aile ilişkilerinden fantom ağrısı gibi bilimsel literatüre… Dediğim gibi başınız dönüyor ama ayağınızın altından yer

Değerli kardeşim Fırat Demir’in “Mübrem” isimli kitabını şimdi bitirdim. Her ne kadar kendisi sevdiğim bir arkadaşım olsa da gerçekçi bir eleştiri yapacağım için kırılmayacağını düşünüyorum. “Çok gerekli olan” anlamına gelen “Mübrem” kitabı kısa öykülerden müteşekkil. Konu seçimleri gayet güzel ancak karakter ve mekân tasvirleri yetersiz. Üzerinde biraz daha çalışılması gerekiyor.

Nobel ödüllü yazar Gabriel García Márquez’in “Mavi Köpeğin Gözleri” kitabı 14 kısa öyküden oluşuyor. Öyküler konu ve karakter bakımından birbiriyle alakaya sahip olmayıp, he birinde diğerlerinden farklı yer, kişi ve olaylar anlatılıyor. Konuların son derece farklı olması Márquez’in edebi dünyasının genişliğini gösteriyor. Kurgularında kullandığı mitolojik imgeler, anlatımdaki akıcılık, iyi ve

Milenko Yergoviç tarafından kaleme alınan “Saraybosna Marlborosu”, savaş konulu kitaplar arasında hatırı sayılır bir yere sahiptir ve World Literature Today (1989-2014) tarafından dünyaya ilham veren 25 kitaptan biri olarak seçilmiştir. Kitabın adı Bosna – Amerika ilişkilerine gönderme yapmak amacıyla bu şekilde konmuştur. Yüz binin üzerinde insanın öldüğü ve 2 milyon

İran edebiyatında modern öykücülüğün kurucuları arasında yer alan Sâdık Hidâyet’in ilk defa bir kitabını okudum. Hidâyet’in ilk çıkan öykü kitabı olan “Diri Gömülen”, birbirinden bağımsız dokuz öyküden oluşuyor. Çok farklı konularda yazılmış olan öykülerinden İran kültürü üzerine olanlar daha doyurucu sanatsal yapıtlar olmuş. Kitaba adını veren Diri Gömülen öyküsü, intiharın

Son derece önyargılı olduğum Albert Camus’nun “Sürgün ve Krallık” eseri önyargılarımı biraz törpülememe yardımcı oldu. Camus, dualizm (yaşam ve ölüm gibi ikilemeler) ve dikotomi yöntemleri ile eserlerinde hayatın zıt yönlerini işler. Absürdizm olarak nitelediği bu dualizmlerden biri de, bir yandan yaşayarak hayatlarımıza değer vermeye çalışırken bir yandan da sonunda yok