Nobel Edebiyat Ödüllü William Golding tarafından 1954 yılında kaleme alınan alegori tarzındaki “Sineklerin Tanrısı” romanı, genel bir kanı olan “çocuklar iyidir, kötülük yapmazlar” düşüncesini yerle bir ederek her insanın derinlerinde yer eden vahşiliği açığa çıkarır. İnsan, doğası gereği iyi ve kötü özellikleri beraber bulundurur ve alınan eğitimler ile kötü özellikler

Nobel ödüllü yazar Gabriel García Márquez, “Kırmızı Pazartesi” kitabında, çocukluğunu geçirdiği kasabada yaşanmış gerçek bir cinayeti anlatıyor. Kitabın ilk satırlarından itibaren ne olacağı belli olmasına rağmen kitap sürükleyiciliğinden bir şey kaybetmiyor. Ritmik ve akıcı anlatımı ile tadına doyulası bir kitap. Bu kitabı okurken aklıma toplumsal sessizlik kavramı geldi. Kitapta cinayetin

Leonid Andreyev’in “Yahuda İskariot” kitabı, Hz. İsa’nın saklandığı yeri askerlere haber vererek onun ölümüne sebep olan Yahuda’yı anlatıyor. Andreyev, Hıristiyanlar tarafından yüzyıllardır lanetle anılan Yahuda’ya farklı bir açıdan yaklaşır. Onun betimlemesinde Yahuda, Hz. İsa’yı gerçekten sever ve hayatının tek gayesi Hz. İsa’nın dikkatini çekmek ve onun sevgisini kazanmaktır. Hz. İsa’nın

Franz Kafka, harika bir yapıt ile karşımızda. Bir sabah sivil kıyafetli adamlar tarafından tutuklanan K. anormal bir yargılama süreci içerisinde bulur kendini. Karakola gidilmez, ifadeler adliyede alınmaz, K.’ya hangi suçun üzerine atılı olduğu dahi söylenmez. İfadeler metruk binalarda alınır. Suçunu bilmeyen K., kendini neyden savunacağını dahi bilmez. Aynı durumu 5

Nobel ödüllü yazar HermannHesse’nin “Doğu Yolculuğu” eseri bir arayışın öyküsüdür. Bir cemiyete katılan karakter; kendini, hayatı ve hayatın anlamını bulmak için doğuya yolculuğa başlar. Cemiyet ile katıldığı bu yolculuk bir yerden sonra coğrafi bir yöne yapılan yolculuktan ziyade kendini arayışa döner. Varmak değil yolculuk halinde bulunmak önem kazanır. Bir olay

Lermontov tarafından 1841 yılında şiir olarak yazılan “İblis” eseri 1891 yılında Madam Gülnar tarafından roman olarak hazırlanır ve Türkçe ve Rusça olarak yayınlanır. Bu kitabın hikâyesi en az kitabın konusu kadar ilginç. 1889 yılında Osmanlı Devletini temsilen bir kongreye giden Ahmet Midhat seyahati sırasında 8-9 dil bilen ve kendisi de

Jose Mauro de Vasconcelos’un ilk kitabı, 1942 yılında yayınlanmış bulunan “Yaban Muzu” romanıdır. Sonraki eserlerinin habercisi olan bu eserde gerçek hayatta bizzat tanık olduğu zorlu yaşam koşullarını, yoksulluğu ve şiddeti çarpıcı bir gerçekçilikle okurlarına sunar. Elmas madenlerinde çalışan elmas avcılarının (garimpeirolar) acımasızlığı ile birlikte, sertãolarda yaşayan insanların yardımseverliğini anlatır. Vasconcelos,

İlk distopya kitapları olarak “Zaman Makinesi” ve “Demir Ökçe” sayılsa da, distopya teriminin anlamını tam olarak dolduran ilk kitap Yevgeni Zamyatin’in “Biz” isimli romanıdır. 1920 yılında yazılan eser, Zamyatin’in kendi ülkesi Rusya’ya ve sosyalist rejime karşı bir eleştiri olduğundan ülkesinde yayınlanmaz. 1924 yılında Avrupa’da İngilizce, 1952’de ise Rusça olarak yayınlanır.

Bilinmeyen Adanın Öyküsü”, Nobel ödüllü Portekizli yazar José Saramago’nun okuduğum ilk kitabı. Bir krallıkta, bilinmeyen bir ada bulmak isteyen bir adamın kraldan tekne istemesi ile olay örgüsü başlar. Masalsı bir anlatımı olan bu öyküde, var olduğuna inanılan bir yerin, tüm olumsuz görüşlere rağmen bulunma çabası ifade edilir. Bulunması önemli olmayıp

Kendisi de uzun yıllar ırgat olarak çalışmış bulunan John Steinbeck eserlerinde bu duruma sıkça yer verir. Nobel ve Pulitzer ödüllü yazar, Salinas Vadisi’nde çiftliklerde çalıştığı yılların ilhamı ile kaleme aldığı “Fareler ve İnsanlar” eserinde dürüst bir arkadaşlık ilişkisi aracılığıyla bazı toplumsal sorunları dile getirir. Bu eserinde Steinbeck, işçi yaşamının zorluğunu